هستيام...
اين چندمين ارديبهشتي است كه با تو نيستم؟ و مگر زندگي چهقدر طول ميكشد؟ كه حالا باشي و بغلام كني سفت و بهم بگويي كه همه چيز يك روزي درست ميشود.كه ما همه دوباره يك روز دور هم جمع ميشويم.كه تمام دوستداشتنمان يك روز بر اين جبر جغرافيايي پيروز ميشود. هوم؟
عشقام، هستيام، تولدت مبارك.
+ نوشته شده در شنبه نهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 0:23 توسط لیلی
|
همین طورهاست که مدام باید نوشت، قمار است این کار، برد هم ندارد، ولی چارهای هم جز همین چیدن و باز چیدن نیست