اين همه انتظار نداشته باشيد از هم آقا جان. اين هم مدعي نباشيد توي رابطه‌هاتان. يك وقتي مي‌بيند دوست‌تان خبري ازش نيست، متهم‌اش نكنيد به بي‌معرفتي. از موضع بالا حرف نزنيد كه انگار او نشسته بي‌كار و بي‌عار كه اتفاقات زندگي شما را مرور كند. يك بار هم شده خودتان را بگذاريد جاي آدمي كه توي چند ماه اخير، سرش به طرز احمقانه‌اي شلوغ بوده و نشده حتا فكر كند كه حال‌اش خوب است يا نه.
اين همه حق به جانب نباشيد آقا جان. زلزله و مصيبت‌هاي اين‌طوري را هم بهانه نكنيد براي سنجش دوستي آدم‌ها. كافي است يك بار هم شده به اطراف‌تان خوب نگاه كنيد و ببينيد چه گندي همه جا را گرفته. از زلزله وسيله درست نكنيد براي نژادپرستي و كارنامه دادن به دست چپ يا راست آدم‌ها. فيس‌بوك را هم اين‌قدر مهوع نكنيد با پيام‌هاي دل‌سوزانه‌تان. بعد از زلزله وقت کلاس اخلاق نیست. این اداها مال قبل از زلزله است. منتظريد اتفاق عمومي‌ئي بيفتند و از خواب زمستاني‌تان بيدار شويد؟ قبل‌ترش كه انگار نه انگار. فقط ادا و ادعا.
آدم باشيم كمي. حداقل كمي.